Watergebieden houden beter stand dan eerder gedacht, en dat is goed nieuws voor het klimaat

Moerassen en andere watergebieden spelen een belangrijke rol bij de opslag van CO2, maar ze verdwijnen ook steeds sneller. Vooral de oprukkende landbouw, maar ook klimaatverandering, bosbranden en de stijgende zeespiegel maken ze tot de meest bedreigde ecosystemen in de wereld. 

Alleen was tot nog toe niet heel duidelijk hoe snel de gebieden nu precies verdwijnen, met schattingen tussen 50 en 87 procent. Een nieuwe vergelijking van satellietbeelden en historische kaarten komt tot een meer geruststellende schatting van 21 tot 25 procent wereldwijd. 

De hogere schattingen in het verleden zijn waarschijnlijk een gevolg van de focus op gebieden waar veel moerassen verdwenen zijn, en extrapolaties daarvan naar globale cijfers.

Landbouw

Dat betekent nog steeds een enorme oppervlakte van 1,3 miljoen vierkante kilometer - vergelijkbaar met die van een land als India. Vooral drooglegging voor de landbouw, rijstvelden en de uitbreiding van stedelijke gebieden drijven die teloorgang. 

En in sommige regio’s is de impact wel veel groter. Europa heeft bijvoorbeeld ongeveer de helft van zijn moerassen verloren in de voorbije driehonderd jaar. Ierland verloor zelfs meer dan 90 procent van zijn draslanden, gevolgd door Duitsland, Litouwen en Hongarije, die meer dan 80 procent verloren. Spanje is het enige Europese land waar meer dan de helft van de moerassen nog intact zijn. 

Bovendien is de snelheid waarmee de gebieden verdwijnen in grote delen van de wereld gedaald, maar trekt ze in sommige gebieden zoals Indonesië nog steeds aan. 

Klimaat en biodiversiteit

De wetenschappers benadrukken dan ook dat bescherming van de overige gebieden broodnodig is. Wereldwijd slaan moerassen en watergebieden twee maal zoveel CO2 op als bossen. Het behoud van de gebieden is dus cruciaal om de klimaatdoelen te halen. Verder zijn ze ook belangrijke hotspots van biodiversiteit, zuiveren water en beschermen tegen overstromingen. 

“De ontdekking dat er minder watergebieden verloren gegaan zijn dan we tot nog toe dachten, geeft ons een herkansing om actie te ondernemen tegen de verdere teloorgang”, zegt Peter McIntyre van de Cornell University. “Deze resultaten zijn een gids bij de bepaling van de prioriteiten voor bescherming en herstel.”