NASA verdiept zich in relatie tussen covid en milieu - van sojabonen tot stofstormen

Terwijl wetenschappers over de hele wereld door de coronacrisis thuis zitten, blijven satellieten om de aarde draaien en volop beelden terugsturen. Die kunnen een goudmijn zijn om de relaties tussen covid-19 en het milieu te onthullen, denkt de NASA. Ze steunt daarom acht projecten die nieuwe manieren zoeken om dankzij satellietbeelden de wederzijdse relaties tussen de pandemie en het milieu in kaart te brengen.

Vervuiling

Tijdens de lockdown verminderde met de industriële activiteit en het verkeer ook de vervuiling. Twee projecten onderzoeken welke gevolgen dit had voor het milieu. 

De Universiteit van Iowa onderzoekt een verband tussen de dalende luchtvervuiling en de sterke afname van neerslag in het westen van de VS. Vocht in de atmosfeer condenseert immers rond aërosolen, of deeltjes zoals stof, en valt als regen en sneeuw op de aarde.

Een team van de Universiteit van Alabama onderzoekt dan weer de effecten op de koraalriffen voor de kust van Belize, het grootste Barrièrerif op het Noordelijke Halfrond. “De pandemie creëerde een natuurlijk experiment”, zegt Robert Griffin, hoogleraar aan de Universiteit van Alabama. “Het stelt ons in staat om beter te begrijpen hoe stedelijke verontreinigende stoffen de waterkwaliteit en de gezondheid van koraalriffen beïnvloeden”.

Stofstormen

Maar de coronacrisis en het milieu beïnvloeden elkaar in twee richtingen. Zo onderzoekt Pablo Méndez-Lázaro, hoogleraar aan de Universiteit van Puerto Rico, hoe het milieu de verspreiding van het nieuwe coronavirus kan beïnvloeden. Meer specifiek wil hij weten of seizoensgebonden Afrikaans stof dat elk jaar tussen mei en augustus naar het Caribisch gebied reist, significante gevolgen zal hebben voor de gezondheid en sterfte in verband met het virus.

Ook de Universiteit van Texas en het Jet Propulsion Laboratory van NASA willen helpen verduidelijken welke omgevingsfactoren een tweede golf van covid kunnen beïnvloeden. Het interdisciplinaire team bestudeert of de temperatuur en vochtigheid van de oppervlaktelucht de transmissiesnelheden beïnvloeden, en zo ja, hoe ze dat doen. Het onderzoekt ook een mogelijk verband tussen aërosolen en de ernst en mortaliteit van covid-19.

Gewassen en branden tellen

De lockdown had ingrijpende gevolgen voor de landbouwsector. Door het verminderde lucht- en grondvervoer daalde de vraag naar producten als ethanol, waardoor bijvoorbeeld de maïsprijzen daalden. Een gebrek aan informatie over de oogsten veroorzaakte onzekerheid en volatiliteit op de landbouwmarkten 

“Markten willen weten hoeveel van een bepaald soort gewas ze kunnen verwachten”, zegt Hannah Kerner, assistent-onderzoeksprofessor aan de Universiteit van Maryland. “We gebruiken satellietgegevens en machinetechnologie om in kaart te brengen waar en welke gewassen worden verbouwd”. Ze volgen met name de belangrijkste grondstofgewassen, namelijk maïs en sojabonen in de VS en wintertarwe in Rusland.

Een ander gevolg: de Amerikaanse Forest Service stichtte dit voorjaar veel minder opzettelijke branden, een praktijk om de biodiversiteit te bevorderen. Het Goddard Space Flight Center onderzoekt nu via satellietbeelden welke gevolgen dat heeft voor de biodiversiteit, en of de lockdown gevolgen heeft voor brandbestrijding. Sommige soorten zijn immers afhankelijk van branden om te gedijen. Ook kan de ophoping van brandbaar materiaal in de wouden in de toekomst tot ernstige bosbranden leiden.

Minder auto’s, minder vliegtuigen

Het Ames Research Center van de NASA in Silicon Valley onderzoekt of het sterk verminderde aantal auto’s op de weg gevolgen heeft voor de temperatuur van de bodem. Omdat de auto’s meer thuis blijven, is er een invloed op de manier waarop parkeerplaatsen, snelwegen en grote industriële gebouwen zonlicht absorberen en infraroodwarmte reflecteren. In stadscentra kunnen die veranderingen zelfs invloed hebben op de volksgezondheid.

Het luchtverkeer viel nagenoeg helemaal stil. Daardoor zijn er ook veel minder ‘contrails’ - de witte strepen die vliegtuigen achterlaten in de lucht. “Contrails zijn een van de weinige wolken die we zelf produceren”, zegt Dave Duda, onderzoeker van NASA’s Langley Research Center. “Hoewel hun effecten variëren en moeilijk te kwantificeren zijn, is hun algehele netto-effect opwarming.” 

Een beter begrip van hoe en wanneer contrails worden gevormd, kan ook helpen om luchtvaartmaatschappijen te informeren over ideale routes. “Het is misschien mogelijk om contrails en hun effecten te verminderen door af en toe vluchthoogtes of routeaanpassingen aan te brengen, net zoals de luchtvaartmaatschappijen dat nu doen om turbulentie te voorkomen,” zeggen de onderzoekers.