Caraïbisch ministaatje wordt overspoeld door apen

De geelgroene meerkat (Chlorocebus sabaeus) is afkomstig uit West-Afrika en werd in de zeventiende eeuw door Europese kolonisten naar het Caraïbische gebied gebracht.

Op het kleine eiland Saint Kitts, dat samen met Nevis de eilandstaat Saint Kitts en Nevis vormt, plant de soort zich enorm snel voort. De boeren zitten met de handen in het haar.

Verlies aan voedselproductie

"Wilde dieren, zowel groene apen als wilde varkens, veroorzaken elk jaar een aanzienlijk verlies aan voedselproductie”, zegt Melvin James, directeur op de administratie Landbouw aan verantwoordelijken voor het VN-milieuprogramma (UNEP). "In 2018 konden we 90 ton voedsel niet op de markt brengen, wat overeenkomt met een maandproductie, door de invasie van wilde dieren op de boerderijen van Saint Kitts alleen al”.

Saint Kitts en Nevis, dat in 1983 onafhankelijk werd van Groot-Brittannië, is amper 267 vierkante kilometer groot (waarvan 174 vierkante kilometer op Saint Kitts) en telt slechts 58.000 inwoners. Het is daarmee een van de kleinste landen wereld.

Meer dan 60.000 apen

Er zijn nu al meer geelgroene meerkatten dan er mensen zijn. Ze zijn naar schatting met meer dan 60.000 en een belangrijk uithangbord voor de eilanden, die voornamelijk van het toerisme leven.

De apen ogen ondeugend en fotogeniek, en zijn een attractie voor de toeristen. Maar de fruittelers zien hoe de apen er met mango's, bananen, watermeloenen, courgette en komkommers vandoor gaan.

UNEP bracht enkele lokale organisaties samen om te onderzoeken hoe men de groeiende populatie op Saint Kitts en Nevis, maar ook op Barbados en op het Frans-Nederlandse eiland Sint-Maarten, onder controle kan krijgen.

Invasieve soorten

"Invasieve soorten vormen de grootste bedreiging voor de biodiversiteit op de eilanden”, zegt antropologe Kerry Dore van het International Centre for Agriculture and Biosciences.

De onderzoekers zijn aan de slag op 65 fruitbedrijven, maar ook op andere plaatsen waar veel apen komen, zoals in de steden.

De afgelopen jaren, toen de fruitbedrijven getroffen werden door orkanen, trokken de apen op naar de woongebieden en pasten ze hun eetgewoonten aan.

Vogelverschrikkers en honden

De apen zijn moeilijk af te schrikken. Sommige boeren probeerden het met vogelverschrikkers, maar de dieren leren al snel dat de figuren onschadelijk zijn, zeggen ze. Andere gebruiken honden, maar na een tijdje weten de apen de honden voor zich te winnen.

Door de covid-19-pandemie werd het programma gedeeltelijk onderbroken. Eind dit jaar nemen de onderzoekers de draad weer op, zegt Christopher Cox, biodiversiteit-expert bij de UNEP. Het uiteindelijke doel is om tot een situatie te komen waarin apen, mensen en inheemse flora en fauna op de eilanden naast elkaar kunnen bestaan, zegt Cox.

“Door de toegenomen handel en verplaatsingen van mensen naar andere landen blijft het risico op de introductie van schadelijke uitheemse soorten groot. Maar een menselijke en op wetenschap gebaseerde benadering kan de co-existentie bevorderen en de biodiversiteit in de regio behouden.”