Ook in oude beschavingen leefden kinderen met Down - en ze werden graag gezien

De onderzoekers van het Max Planck Instituut voor Evolutionaire Antropologie in Leipzig (Duitsland) vonden tussen de overblijfselen van soms wel tienduizend jaren oud, ook resten van zes kinderen met het syndroom van Down. Een ongewoon hoog aantal dna-sequenties van chromosoom 21 konden ze enkel verklaren door een extra kopie van chromosoom 21. Vandaag weten we dat zo’n derde chromosoom Down veroorzaakt.

Verzorgd en gewaardeerd

Het onderzoeksteam identificeerde de overblijfselen van zes jonge kinderen met Down. Eén graf werd gevonden op een kerkhof in Finland met resten die dateren van de 17e tot 18e eeuw. De overige vijf waren veel ouder en dateren tussen 5000 en 2500 jaar voor onze tijdrekening. Ze werden gevonden op vindplaatsen in het huidige Griekenland, Bulgarije en Spanje.

In alle gevallen konden de onderzoekers een schat aan aanvullende informatie over de overblijfselen en de begrafenissen verkrijgen. Vooral de bijzondere objecten die samen met de kinderen werden begraven trokken hun aandacht: kleurige kralen, bronzen ringen en schelpen.

“De manier waarop deze kinderen begraven werden wijst erop dat er voor hen werd gezorgd en ze gewaardeerd werden in hun gemeenschappen”, zegt hoofdauteur van de studie Adam Rohrlach.