Vervuiling bedreigt vissers in Libanon

Ouzai wordt vooral bevolkt door Libanezen uit het zuiden, die uit hun woonplaatsen vluchtten tijdens de Israëlische bezetting tussen 1982 en 2000. De netten van de vissers zitten voortdurend vol met afval. "We zijn geen echte vissers meer, we zijn eerder werknemers van Sukleen", zegt Maarouf Irani schertsend, verwijzend naar het afvalverwerkingsbedrijf in Libanon.

Volgens een plaatselijk onderzoeksbureau, Information International, zijn er in Libanon ongeveer 21 havens en visserskaden die samen zo'n 2500 vissersboten tellen, gebruikt door 6500 vissers. Ook in de zuidelijke steden Saida en Tyrus en de noordelijke stad Byblos zijn er aanzienlijke vissersenclaves.

Minder vis

Abdallah Mokdad is druk bezig plastic en ander afval uit zijn visnetten te plukken. "We halen tegenwoordig meer afval dan vis binnen", zegt hij hoofdschuddend. "Veel van dit vuil komt van de vuilstort Costa Brava, die aan zee ligt. Het is illegaal om dat afval in zee te dumpen, maar de overtreders worden beschermd door politici."  

Ali Mekani, vader van vier kinderen, gelooft dat de visserij uitsterft. "We vissen twee of drie keer per dag en verdienen daar ongeveer 220 euro per maand mee. In het hoogseizoen misschien het dubbele. Het is een zwaar beroep geworden en we hebben geen recht op sociale bijstand", zegt hij.

Mekani vertelt dat er steeds minder vis wordt gevangen. Vroeger ving hij zo'n vijftig kilo sultan brahim - een lokale soort rode snapper - en een paar kilo garnalen per dag. Tegenwoordig vangt hij drie kilo vis en een paar honderd gram garnalen op een goede dag.

Niet-duurzame visserijpraktijken zijn een van de oorzaken van het probleem. Tientallen jaren gebruikten de vissers dynamiet bij het vissen, een methode die volgens sommige vissers de flora en fauna beschadigd heeft. "Dynamiet mag nu niet meer gebruikt worden, maar sommige vissers gebruiken nu strakke netten waarmee ze kleinere vis vangen. Daarmee verstoren ze de voortplantingscyclus van de vispolulatie", klaagt Mokdad.

Riolen

De Middellandse Zee is daarnaast vervuild door de Libanese riolen die rechtstreeks in zee uitmonden. In de haven Ouzai hangt vaak een overweldigende stank die afkomstig is van een bruine beek die uitmondt in zee.
"Er leven ongeveer twee miljoen mensen aan de kust en hun afval en dat van bedrijven belandt allemaal in het water. Libanon heeft maar één zuiveringsinstallatie en die haalt alleen de grote delen uit het riool, niet gevaarlijke vervuilers zoals zware metalen", zegt Ali Darwich, milieu- en landbouwexpert en algemeen secretaris van de niet-gouvernementele organisatie Green Line.

De oorlog in 2006 tussen Hezbollah en Israël droeg bij aan de ellende aan de kust. Een bombardement op de elektriciteitscentrale Jiye, dertig kilometer ten zuiden van Beiroet, zorgde voor grote olievervuiling. "De gevolgen van de olievervuiling tijdens de oorlog zullen we nog ongeveer tien jaar merken", zegt Darwich.

In de afgelopen maanden kwam er slecht nieuws bij. In december zonk het Panamese vrachtschip Danny FII voor de kust van Tripoli. Als de tanks gaan corroderen en scheuren, kunnen grote hoeveelheden olie in zee terecht komen.