Recycling in Europa goed voor 2 miljoen elektrische auto's tegen 2030

Recycling kan Europa in staat stellen om de afhankelijkheid van de import van mineralen voor de productie van batterijen tegen 2030 met een kwart te verminderen, zegt T&E.

Materialen uit afgedankte batterijen en schroot uit gigafabrieken hebben volgens de milieukoepel immers het potentieel om tot 2,4 miljoen elektrische auto’s lokaal te bouwen tegen het einde van dit decennium.

Kritieke mineralen

Recycling van gebruikte materialen zou 14 procent van het lithium, 16 procent van het nikkel, 17 procent van het mangaan en een kwart van het kobalt kunnen opleveren dat Europa in 2030 nodig heeft voor de lokale productie van elektrische auto's, aldus het onderzoek. Volgens de schattingen zullen die hoeveelheden daarna nog meer toenemen.

T&E zet wel een kanttekening bij de cijfers: de EU en het VK zullen niet in staat zijn om dit potentieel te benutten tenzij ze een aantal belangrijke recyclingprojecten veiligstellen. Die dreigen nu immers te worden geannuleerd.

Volgens Julia Poliscanova van T&E heeft Europa alles in huis om de afhankelijkheid van de import van kritieke metalen te verminderen. “Volgens onze berekeningen kunnen lokaal teruggewonnen materialen Europa in staat stellen om miljoenen schone elektrische voertuigen te bouwen”, zegt ze.

Opschalen van de recyclingindustrie

Door in te zetten op recycling kan Europa meteen ook verhinderen dat er tegen 2040 wereldwijd twaalf nieuwe mijnen nodig zijn: vier voor lithium, drie voor nikkel, vier voor kobalt en één voor mangaan. “Hergebruik van mineralen zou de potentiële negatieve impact van die mijnen op het water, de bodem en de biodiversiteit verminderen”, aldus het rapport.

Om deze voordelen te benutten dient Europa de recyclingindustrie stevig op te schalen. En daar knelt het schoentje: volgens T&E staat de helft van de Europese recyclingcapaciteit in de wachtstand of heerst er onzekerheid of de projecten er überhaupt zullen komen.

“Noch de EU, noch het VK zijn klaar om de recyclingkansen te benutten”, zegt Poliscanova. “Bijna de helft van de geplande recyclingcapaciteit staat op de tocht door hoge energiekosten, een tekort aan technische expertise of een gebrek aan financiële steun. Het is tijd om batterijrecycling te gaan behandelen als een evenwaardige vorm van schone technologie, en er prioriteit aan te geven in ons beleid en bij het toekennen van subsidies.”