Mondmaskers maken gezichtsherkenning 15 procent moeilijker

“Wie een vriend of kennis met mondmasker niet altijd meteen herkent op straat: je ben niet alleen”, zegt Tzvi Ganel, hoofd van het Laboratorium voor Visuele Perceptie aan de BGU. Gezichten zijn bij de meest informatieve en belangrijke visuele stimuli in de menselijke perceptie, zo blijkt uit onderzoek van Ganel. “Ze spelen een unieke rol in onze dagelijkse interacties. De inspanningen om de pandemie tegen te gaan hebben onze gezichtsherkenning ingrijpend veranderd.”

De onderzoekers gebruikten de Cambridge Face Memory Test, die als standaard gezien wordt om herkenning te meten. Die pasten ze aan met gemaskerde en niet-gemaskerde gezichten. Een groep van zo’n vijfhonderd personen werd gevraagd de gezichten te beoordelen. Daaruit bleek dat maskers het vermogen om gezichten te herkennen met 15 procent doen dalen.

“Dat kan er dus toe leiden dat we mensen die we kennen niet herkennen”, legt psycholoog en medeauteur Galia Avidan uit. “Het omgekeerde kan ook: we kunnen denken mensen te herkennen die we helemaal niet kennen. Voor mensen die het al moeilijk hadden met herkenning, kunnen de maskers een nog groter probleem vormen.”

Trager en minder accuraat

Uit het onderzoek bleek ook dat de maskers het vooral onmogelijk maken om een gezicht volledig te herkennen. We moeten dus afgaan op afzonderlijke kenmerken. Die methode is minder nauwkeurig en neemt meer tijd in beslag.

“In plaats van het hele gezicht te verwerken, moeten we het doen met afzonderlijke elementen”, stellen de onderzoekers. “Zo hebben we enkel de ogen, de neus en jukbeenderen om het hele gezicht te reconstrueren.”

Het dragen van een mondmasker is intussen de norm in veel landen over de hele wereld. “Net daarom is onderzoek nodig naar de sociale en psychologische implicaties op het menselijke gedrag”, besluit Ganel. “Het effect dat we hebben gemeten in de studie, is waarschijnlijk een onderschatting van de werkelijke daling.”