Krabben blijken stille krachtpatsers in strijd tegen plastic

De mangrovebossen in de Golf van Urabá, aan de noordkust van Colombia, zijn bij de meest vervuilde ter wereld. Toch floreren de populaties wenkkrabben in het gebied, wat de vraag oproept hoe deze dieren zulke hoge concentraties plastic afval kunnen verdragen.

“Er zijn veel verhalen over de schadelijke gevolgen van plastic afval voor dieren en planten”, zegt Tamara Galloway, hoogleraar ecotoxicologie aan de faculteit Biowetenschappen van Exeter. “Maar het omgekeerde wordt minder vaak onderzocht: hoe reageren dieren op plastic afval en hoe beïnvloeden ze het, vooral in gebieden met veel vervuiling?”

Fluorescerend

De wetenschappers bakenden vijf percelen van een vierkante meter af en sproeiden er oplossingen met rood en groen fluorescerend gelabelde polyethyleenmicrobolletjes. Ze herhaalden dat proces 66 dagen, waarna ze bodemmonsters namen en in totaal 95 krabben verzamelden voor onderzoek.

De resultaten bleken verassend: de krabben hadden microplastics geaccumuleerd in een concentratie dertien keer hoger dan wat in het sediment werd aangetroffen. De grootste hoeveelheid werd gevonden in de dikke darm, gevolgd door de middendarmklier en de kieuwen.

Veel van de microplastics werden verder gefragmenteerd. Het team concludeerde dat de gespecialiseerde spijsvertering van de dieren, samen met plastic-afbrekende bacteriën, daarbij een rol zouden spelen.

Evolutie

“De resultaten benadrukken dat levende wezens niet slechts passieve componenten van het mariene ecosysteem zijn, maar mogelijk manieren vinden om met chronische antropogene druk om te gaan”, zegt Daniela Díaz van de Universiteit van Antioquia. “De resultaten zouden kunnen leiden tot een beter begrip van hoe dieren zich aanpassen aan vervuiling en wat er met plastics in het milieu gebeurt.”

Maar er zijn ook mogelijke negatieve gevolgen, zeggen de wetenschappers. De krabben kunnen schadelijke nanopartikels opslaan in hun weefsel, en zo dreigen die uiteindelijk in de voedselketen terecht te komen.