MÉRIDA, 18 november 2009 (IPS) - De enorme uitdagingen die de mensheid deze eeuw zal moeten trotseren, zoals een opwarmende aarde, gebrek aan drinkwater, vervuiling, wegkwijnende visbestanden en verwoestijning, kunnen niet opgelost worden als niet minstens de helft van de oceanen en het land op aarde beschermd worden, zegt Harvey Locke van de Wild Foundation. Het gaat daarbij niet noodzakelijk om nationale parken, maar om een verbod op de plundering van natuurlijke rijkdommen en op alle vormen van ontwikkeling.

"Dat is wat de wetenschap zegt, en het is ook wat veel inheemse volken zeggen", zegt Locke. "Het is tijd om de eenvoudige waarheid te onderkennen: het hele systeem valt uiteen als we niet minstens de helft van de planeet beschermen."

Herstel

Volgens milieuwetenschapper Kenton Miller, de voormalige voorzitter van de Wereldcommissie voor Beschermde Gebieden van de World Conservation Union (IUCN) wordt die ambitieuze visie gesteund door de wetenschap. In 1982 ijverde hij met collega-wetenschappers voor de bescherming van 12 procent van alle grote ecologische zones in elk land tegen 1992.

Veel landen haalden die doelstelling pas tegen 2009. Maar nu er meer kennis is over de impact van de klimaatverandering en andere bedreigingen voor de mensheid, wordt het duidelijk dat minstens de helft van de aarde op de een of andere manier beschermd moet worden, zegt hij. "We moeten die systemen beschermen die de planeet aandrijven en ons voorzien van lucht, water en voedsel. "

Mensen moeten niet verbannen worden uit die delen, maar menselijke ontwikkeling en activiteiten zoals industriële visserij, houtplantages, mijn- en landbouw zouden er verboden worden, zodat de natuur zich kan herstellen, en de planeet kan afkoelen.

Economie

De wetenschappers beseffen dat natuur daarom ook een economische waarde moet krijgen. "We kunnen deze planeet niet blijven beheren als we publieke winsten blijven onderschikken aan privéwinst", zegt Pavan Sukhdev, hoofd van Economics of Ecosystems and Biodiversity (TEEB). Het huidige economische systeem houdt geen rekening met het milieu en de vitale diensten ervan.

Vrijdag nog bleek uit een toonaangevend economisch rapport van TEEB dat de kost van het verlies van biodiversiteit tussen 2,5 en 4,5 biljoen dollar per jaar schommelt.